Sowica białolica (Ninox albifacies) – gatunek wymarłego ptaka z rodziny puszczykowatych (Strigidae). Była endemitem Nowej Zelandii. Występowała powszechnie w całym kraju przed przybyciem osadnictwa europejskiego do Nowej Zelandii w 1840.
Systematyka Sowica białolica była jednym z dwóch, obok sowicy ciemnolicej (Ninox novaeseelandiae), gatunków sów w Nowej Zelandii, gdzie była endemitem.
Przez Europejczyków odkryta tuż po ich dotarciu do Nowej Zelandii w 1840, stała się szybko bardzo popularnym ptakiem łownym ze względu na charakterystyczny głos. Okazy zebrane na miejscu były wysyłane do Muzeum Brytyjskiego, gdzie opis naukowy tego gatunku autorstwa George’a Roberta Graya opublikowano w 1844. Gray początkowo umieścił gatunek w rodzaju Athene jako Athene albifacies. Kilka lat później, w 1848 Johann Jakob Kaup umieścił ją w nowym rodzaju Ieraglaux, w podrodzaju Sceloglaux. Następnie podniesiono (między innymi Walter Buller) rangę Sceloglaux do osobnego rodzaju.