Strojem rytualnym hazzana jest spodnia szata w kolorze czarnym zwana dżubbe oraz wierzchnia wkładana przez głowę bez rękawów w kolorze białym przetykana złotymi lub srebrnymi nićmi zwana ryza. Do przepasania służy czarny – a w szczególnie uroczyste dni niebieski – pas zwany belibaw. Nakryciem głowy jest biork – czarny kołpak z białym otokiem.
Przed 1939 wszystkie cztery działające w Rzeczypospolitej gminy karaimskie (Wilno, Troki, Halicz, Łuck) miały swoich hazzanów. Ostatnim hazzanem w powojennej Polsce był Rafał Abkowicz (zm. 1992). W 1988 Ośrodek TVP we Wrocławiu zrealizował poświęcony mu reportaż pt. „Ostatni Hazzan” (reż. Ewa Straburzyńska).
Postacie pełniące urząd hazzana Abraham Firkowicz Aron Katyk Bogusław Firkowicz Marek Leonowicz Borys Eliaszewicz Rafał Abkowicz Szymon Firkowicz
Bibliografia Słownik wyrazów obcych, red. naukowa Irena Kamińska-Szmaj, autorzy: Mirosław Jarosz i zespół. Wrocław 2001. . Szymon Firkowicz, O Karaimach w Polsce, Wilno 1938. Paweł Borawski, Zwyczaje i obrzędy religijne Karaimów litewskich, „Acta Baltico-Slavica” 1990, t. XIX. Michał Bołtryk, Ostatni hazzan. „Kontrasty” 1986, nr 5, s. 6–9.
Kategoria:Karaimi