Bonifacy Miązek (ur. 27 marca 1935 w Kolonii Szczerbackiej, zm. 17 października 2018 w Wiedniu) – polski ksiądz katolicki, poeta, krytyk literacki oraz historyk literatury, profesor Uniwersytetu Wiedeńskiego
Życiorys Ukończył Państwowe Liceum Pedagogiczne w Końskich w 1954, po czym wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego w Sandomierzu. Święcenia kapłańskie przyjął 14 czerwca 1959. Debiutował jako poeta na łamach „Więzi” w 1964. W 1965 odłączył się od wycieczki turystycznej i poprosił o azyl polityczny w Austrii; od tego czasu mieszkał na stałe w Wiedniu. W 1972 roku na Uniwersytecie Wiedeńskim obronił pracę doktorską poświęconą twórczości Kazimierza Wierzyńskiego. Następnie podjął pracę w Instytucie Slawistyki tej uczelni, gdzie wykładał historię literatury polskiej. W 1984 otrzymał stopień doktora habilitowanego na podstawie pracy Polnische Literatur 1863–1914. Darstellung und Analyse. Publikował wiersze, prace krytyczne i historyczne o literaturze polskiej.
Dwukrotnie otrzymał nagrodę literacką „Wiadomości” – w 1967 za tom poezji Ziemia otwarta oraz w 1972 za antologię poezji kapłańskiej Słowa na pustyni, do której wstęp napisał kard. Karol Wojtyła. Jest także laureatem Nagrody Kościelskich (1972).