Izabela Francuska, błogosławiona Izabela, franc. Isabelle de France (ur. w marcu 1225, zm. 23 lutego 1270 w Longchamp w Paryżu) – królewna francuska z dynastii Kapetyngów, córka Ludwika VIII Lwa i Blanki Kastylijskiej, dziewica, błogosławiona Kościoła katolickiego.
Życiorys Izabela urodziła się w 1225 roku jako jedenaste dziecko (a zarazem jedyna córka, która przeżyła dzieciństwo) króla Francji Ludwika Lwa i jego żony Blanki Kastylijskiej. Jej braćmi byli m.in. następca na tronie ojca Ludwik IX, hrabia Artois Robert I oraz król Sycylii i Neapolu Karol Andegaweński. Była kuzynką m.in. króla Anglii Henryka III oraz króla Kastylii i Leónu Ferdynanda III.
Od dzieciństwa przejawiała zamiłowanie do modlitwy, ascezy i życia zakonnego. Odmawiała noszenia kosztownych strojów i biżuterii oraz często pościła, co niepokoiło jej matkę, ponieważ królewna była słabego zdrowia. Izabela ograniczała swoje aktywności dworskie do minimum. Miała blond włosy, odznaczała się urodą oraz budziła ogromną sympatię wśród dworzan