Piotr Mohyła przekazuje, że w 1629 podczas ataku na Suczawę Kozaków metropolita Anastazy zamierzał ukryć relikwie, te jednak nie dały się ruszyć z miejsca, a atakujący miasto najeźdźcy za sprawą świętego mieli utonąć w wezbranych wodach rzeki Suczawy.
W 1686, podczas wojny polsko-tureckiej relikwie, wraz ze skarbcem i najcenniejszymi księgami z biblioteki zostały zabrane z Suczawy – król polski Jan III Sobieski nakazał ich przeniesienie do Stryja a potem, wraz z metropolitą Dosyteuszem znalazły schronienie w Żółkwi, w cerkwi klasztornej bazylianów. Wróciły stamtąd do Suczawy dopiero w 1783 na polecenie cesarza Józefa II. Do dzisiaj przyciągają rzesze wiernych.
Cząstka relikwii św. Jana Nowego znajduje się ponadto w soborze Wniebowstąpienia Pańskiego w Białogrodzie.
Przypisy
Bibliografia E. Kocój, Św. Jan Nowy – bliski święty i rycerz chrystusowy (). św. Jan Soczawski (str. 111) w Encyklopedii kościelnej
Kategoria:Męczennicy chrześcijańscy Kategoria:Historia Rumunii Kategoria:Święci prawosławni