Okrzyn szerokolistny (Laserpitium latifolium L.) – gatunek rośliny wieloletniej z rodziny selerowatych. Występuje na dużej części Europy – od Hiszpanii po zachodnią Rosję, na północy po Półwysep Skandynawski, a na południu po Bułgarię. W Polsce rośnie w Tatrach i Bieszczadach, w pasie wyżyn i na północy w pasie pojezierzy, w zachodniej i środkowej części kraju tylko na pojedynczych stanowiskach.
Morfologia thumb|left|200px|Pokrój thumb|left|200px|Liście Pokrój Roślina zielna z niemal pionowym, brunatnym kłączem w szyi korzeniowej z tuniką nasad dawnych liści. Osiąga od 50 do 150 cm wysokości. Łodyga naga, obła i pusta wewnątrz, rozgałęzia się słabo tylko w górnej części. Liście Dolne okazałe, siedzące na długich i pochwiastych ogonkach. Górne mniejsze, z rozdętymi pochwami. Blaszki liściowe podwójnie trójdzielne lub pierzasto złożone z szeroko jajowatymi odcinkami z sercowatą nasadą, całobrzegie do grubo ząbkowanych, długości 3–10 cm, szerokości 2–6 cm. Cały liść o długości nawet 100 cm. Kwiaty Skupione w baldachach złożonych składających się z 15–50 baldaszków. Ich szypuły są od wewnątrz szorstkie. Pokrywy to 8–10 lancetowatych lub równowąskich listków, pokrywki są nieliczne i nitkowate. Kielich z szydłowatymi ząbkami.