W styczniu 1925 roku został przydzielony do Gabinetu MSWojsk. W 1927 przeniesiony w stan spoczynku.
W okresie międzywojennym opublikował zbiór poetycki Liście z bambusu (1921), i wydał wschodnie sentencje poetyckie (Parasol noś i przy pogodzie 1920) Kobiety nie bij nawet kwiatem (1928).
W czasie II wojny światowej członek Armii Krajowej, ps. „Ajaks”, „Remi”, służył w grupie dywersyjno-wojskowej, a bar na Tamce w Warszawie, którego był współwłaścicielem, stanowił punkt kontaktowy redaktorów prasy podziemnej. Brał udział w powstaniu warszawskimMuzeum Powstania Warszawskiego - Powstańcze Biogramy - Remigiusz Kwiatkowski strona internetowa, po jego upadku przedostał się do Częstochowy, gdzie pozostał do końca wojny.
Wiosną 1945 r. wrócił do Warszawy, został zweryfikowany w randze pułkownika i przez pewien czas był referentem prasowym przy Gabinecie PremieraStanisław Sierotwiński, Kwiatkowski Remigiusz (1884–1961), [w:] Polski Słownik Biograficzny, t. 16, s. 362. i zaangażował się w działalność Miczurinowskiego Ośrodka Doświadczalnego (MOD) roślin przemysłowych i specjalnych.