thumb|Grób Władysława Orłowskiego na cmentarzu Powązkowskim Władysław Orłowski (ur. 15 sierpnia 1835, zm. 16 lutego 1889) – polski lekarz, chirurg, starszy ordynator Szpitala Dzieciątka Jezus w Warszawie. Autor wielu rozpraw specjalistycznych.

Życiorys Pochodził z Podlasia. Ukończył gimnazjum w Siedlcach, studiował medycynę na Uniwersytecie w Charkowie. Brał udział jako lekarz w wojnie krymskiej. W 1860 objął stanowisko ordynatora Szpitala Ujazdowskiego w Warszawie. Po demobilizacji w 1862 objął obowiązki pomocnika prosektora przy katedrze anatomii opisowej warszawskiej Akademii Medyko-Chirurgicznej, kierowanej przez Ludwika Hirszfelda. W 1869 w Szkole Głównej Warszawskiej uzyskał doktorat medycyny na podstawie pracy O zwężeniach cewki moczowej u mężczyzn.

W latach 1869–1872 pracował jako prosektor przy katedrze anatomii patologicznej Włodzimierza Ludomira Brodowskiego. Jednocześnie od 1864 był ordynatorem, a potem starszym ordynatorem w oddziale chorób zewnętrznych Szpitala Dzieciątka Jezus, a od 1876 konsultantem w oddziale chirurgicznym Szpitala Przemienienia Pańskiego na Pradze;