11 lipca 1945 roku, Okręgowy Sąd Wojskowy w Łodzi na sesji w Kielcach skazał Suwalskiego na mocy artykułu 91 par. 1 kk WP na karę śmierci przez rozstrzelanie oraz pozbawienie praw obywatelskich, honorowych i publicznych na zawsze. Umieszczenie „Mruka” w celi śmierci uniemożliwiło mu ucieczkę z kieleckiego więzienia śledczego WUBP przy ul. Zamkowej, z którego 5 sierpnia po brawurowej akcji około 250-osobowy oddział AK pod dowództwem Antoniego Hedy ps. „Szary” rozbił więzienie, uwalniając około 350 więźniów. Przygotowanie za małej ilości materiału wybuchowego zużytego wcześniej na wysadzenie bramy wartowni i krat do poszczególnych pawilonów uniemożliwiło rozbicie specjalnych zabezpieczeń celi śmierci. 10 sierpnia 1945 roku dwaj wartownicy więzienia oraz Kwasek zawieźli ppor. Konrada Suwalskiego na Pakosz, na cmentarz żydowski, gdzie został rozstrzelany.
Ppor. Konrad Suwalski „Mruk” w wyniku procesu rehabilitacyjnego na początku lat 90. wyrokiem sądu odzyskał pośmiertnie prawa obywatelskie, publiczne i honorowe. Został również odznaczony Krzyżem Walecznych i Krzyżem Armii Krajowej. Upamiętnia go tablica pamiątkowa na Wykusie, znajdująca się tuż przy mogile jego dowódcy „Nurta”.