Grzegorz Franciszek Sroka, OFMConv. (ur. 21 września 1930 w Gorliczynie, zm. 22 grudnia 2006 w Żywcu) – franciszkanin konwentualny, zielarz, propagator ziołolecznictwa, gwardian klasztoru w Kalwarii Pacławskiej.
Życiorys Grzegorz Sroka od dzieciństwa cierpiał na poważne schorzenia. Jako niemowlę chorował na chorobę beri beri, mając skończone dwa lata nie potrafił jeszcze chodzić. Bardzo wcześnie stracił rodziców. Aby przeżyć chodził od domu do domu, prosząc o kromkę chleba. Wycieńczenie organizmu było przyczyną czasowej ślepoty – na dwa lata stracił wzrok. Podczas okupacji ciężko zachorował na gruźlicę i nerki.
W latach 1947–1950 pracował jako dyplomowany ślusarz w Cukrowni Przeworsk. Pracę łączył z nauką w szkole zawodowej. Po otrzymaniu dyplomu, w latach 1950–1953 odbył służbę wojskową w Bielsku-Białej. W czasie służby wojskowej ukończył szkołę podoficerską oraz kurs sanitarny, po którym pracował w wojsku jako instruktor sanitariuszy. Po ukończeniu służby wojskowej podjął pracę w Hucie Stalowa Wola w charakterze technika kontrolera.