C (wymowa: ce, minuskuła: c) – trzecia litera alfabetu łacińskiego, czwarta litera alfabetu polskiego.
Historia Fenickigaml Arabskigimel Hebrajskigimel GreckaGamma Etruskie C StarołacińskieC (G)30px30px20px55px30px20px Wywodzi się z greckiej litery gamma (Γ). W łacinie klasycznej pierwotnie służyła do oznaczania głosek [] i [], a od III wieku p.n.e. jedynie [] – do oznaczania głoski [] powstała litera G.
Współcześnie używana jest do oznaczania głoski: w języku polskim – [], a przed i – [] w pozostałych językach słowiańskich, w językach bałtyckich i ugrofińskich oraz w języku albańskim – [] w językach zachodnioeuropejskich – zazwyczaj [], a przed e lub i: w języku angielskim, francuskim i katalońskim – [] w języku irlandzkim – [] w języku walijskim – zawsze [] w języku włoskim i rumuńskim – [] w języku hiszpańskim i galicyjskim – [] w językach tureckich – zazwyczaj [] w języku zhuang – []