thumb|250px|Plan greckokatolickiej metropolii halicko-lwowskiej z zaznaczeniem granicy polsko-radzieckiej z 1945 thumb|Cerkiew pw. Przeniesienia Relikwii św. Mikołaja w Króliku Wołoskim, zmieniona w 1947 na magazyn, a następnie porzucona thumb|Cerkiew Opieki Bogurodzicy w Chyrowej, uratowana dzięki zmianie w kościół rzymskokatolicki thumb|Cerkiew Szymona Słupnika w Chyrzynce, użytkowana jako owczarnia po 1947, częściowo wyremontowana dopiero po upadku PRL thumb|Cerkiew św. Jana Złotoustego w Polanach, obecnie współużytkowana przez katolików obydwu obrządków thumb|Cerkiew św. Onufrego w Posadzie Rybotyckiej, najstarsza cerkiew w Polsce, po 1947 porzucona, wyremontowana dopiero w latach 60. i 80. thumb|Klasztor bazylianów w Warszawie był jedyną posiadającą w PRL osobowość prawną instytucją związaną z Cerkwią greckokatolicką Kościół greckokatolicki w latach 1945–1989 – okres w historii Kościoła Greckokatolickiego w Polsce, w którym Kościół ten początkowo był przeznaczony do likwidacji, a od roku 1957 ledwie tolerowany przez władze. W okresie stalinowskim kapłani Kościoła byli prześladowani i więzieni.