Dibyendu Barua, język asamski দিব্যেন্দু বড়ুয়া (ur. 27 października 1966 w Kalkucie) – indyjski szachista, drugi w historii (po Viswanathanie Anandzie) arcymistrz tego kraju (tytuł otrzymał w 1991 roku).
Kariera szachowa W wieku 12 lat został najmłodszym w historii uczestnikiem indywidualnych mistrzostw Indii. W turniejach finałowych startował wielokrotnie, w latach 1983, 1998 i 2001 zdobywając złote medale. Trzykrotnie reprezentował swój kraj na mistrzostwach świata juniorów, w kategoriach do 16 lat (Embalse 1981, dz. III m. za Stuartem Conquestem i Ennio Arlandim, wspólnie z Carlosem Matamorosem) oraz do 20 lat (Dortmund 1980, dz. VI m. oraz Gausdal 1986, dz. X m.).
Mając 16 lat zyskał w środowisku szachowym rozgłos dzięki zwycięstwu nad Wiktorem Korcznojem (wówczas wicemistrzem świata) na turnieju Lloyds Bank w Londynie w 1982 roku. Był to największy indywidualny sukces hinduskiego szachisty w pojedynczej partii od czasu zwycięstwa Mir Sultana Khana nad José Raúlem Capablanką w Hastings w edycji 1930/1931. Między innymi za to osiągnięcie w 1983 r. został laureatem nagrody Arjuna Award.