Dołhinów (, , ) – wieś na Białorusi w obwodzie mińskim, w rejonie wilejskim; centrum sielsowietu.
Siedziba parafii prawosławnej (pw. Świętej Trójcy) i rzymskokatolickiej (pw. św. Stanisława).
Historia W l. 1440–1443 Dołhinów należał do Jana Dowgirda, wojewody wileńskiego, następnie do Jana Moniwidowicza, a w 1485 r. do Bohdana Andruszkowicza Sakowicza, wojewody trockiego. W 1525 znajdował się w posiadaniu jego córki Elżbiety Sakowiczówny. Na początku XVI w. wzniesiono tu cerkiew Świętej Trójcy, a w 1553 – kościółJ. Ochmański, Historia Litwy, Wrocław 1990, s. 65..
W wyniku reformy administracyjno-terytorialnej (1565–1566) Dołhinów znalazł się w powiecie oszmiańskim województwa wileńskiego. Od 1567 miejscowość należała do Jerzego Chodkiewicza, a w 1569 do jego córki.
W trakcie marszu na wyprawę połocką król Stefan Batory wysłał z Dołhinowa oddział pod dowództwem oficera Chmielewskiego w kierunku Mińska dla osłony przed nieprzyjacielem przeprawy sił głównych przez Wilię.
W 1622 miejscowość należała do Janusza Kiszki, wojewody połockiego, który w 1634 r. sprzedał ją Józefowi Welaminowi Rutskiemu, ówczesnemu unickiemu metropolicie kijowskiemu.
W 1643 r.