Innym powszechnym nawiązaniem do architektury zachodniej było wznoszenie dzwonnic od zachodu, ponad wejściem do cerkwi, zamiast wznoszenia wolnostojących konstrukcji. Wieże te również były wykańczane kopułami o cechach renesansowych lub barokowych. Każda z wież była wykańczana krzyżem. Te elementy zwieńczające, bardzo bogato zdobione w najstarszych cerkwiach łemkowskich, w XVIII stuleciu i później stają się o wiele skromniejsze.
Również wiek XIX przyniósł uproszczenia w konstrukcji cerkwi łemkowskich, w których zaczęto stosować dachy kalenicowe i ograniczać wyraźny podział między babińcem i nawą. W tym okresie na Łemkowszczyznę zaczęły przenikać wzorce austriackie, których najbardziej typowym elementem była wieża w kształcie prostopadłościanu. Rzadko pojawiały się również cerkwie murowane.
Warianty cerkwi łemkowskich Pierwotny model cerkwi łemkowskiej ulegał licznym przekształceniom, na które wpływ miały kontakty danej społeczności łemkowskiej z innymi tradycjami kulturalnymi i asymilowanie ich elementów. Mimo tego wszystkie cerkwie łemkowskie wyraźnie zachowywały swoje podstawowe cechy pozwalające na ich odróżnienie od innych typów architektonicznych cerkwi karpackich.