Rosyjski Korpus Ochotniczy Najświatlejszego Księcia Lievena (ros. Русский Добровольческий корпус Светлейшего князя Ливена), zwany też Oddziałem Liwieńskim – jednostka wojskowa białych podczas wojny domowej w Rosji.
Historia Pod koniec października 1918 r. w Rydze rozpoczęło się formowanie Bałtyckiej Landeswehry złożonej z bałtyckich Niemców. W listopadzie na zebraniu rosyjskich oficerów postanowiono utworzyć trzy samodzielne bataliony, na czele których stanął płk Aleksandr Rodzianko. Okazało się jednak, że nie można rozwijać rosyjskich oddziałów wojskowych, w związku z czym płk Rodzianko 24 grudnia rozkazał Rosjanom przemaszerować do Libawy. Tam wszystkie bataliony zostały przekształcone w Libawski Oddział Ochotniczy. Jego dowódcą został gen. P. N. Simanski, zaś szefem sztabu rtm. W. G. von Rozenberg. Jednakże już 6 stycznia 1919 r. oddział został rozformowany. Tego samego dnia graf rtm. rozpoczął na jego bazie tworzenie nowej jednostki. Szefem sztabu został płk W. F. Rar. Początkowo występowała ona pod nazwą Libawskiej Grupy Ochotniczej lub Libawskiego Ochotniczego Oddziału Strzeleckiego. Wstąpiła do niego też część oficerów Pskowskiego Korpusu Ochotniczego, którzy przy odwrocie zostali odcięci od swoich macierzystych jednostek.