Jabłoń Niedźwieckiego (Malus niedzwetzkyana) – w zależności od ujęcia systematycznego gatunek drzewa z rodziny różowatych lub kultywar jabłoni domowej. Została znaleziona w Kaszgirii w Turkiestanie przez rosyjskiego botanika Władysława Niedźwieckiego, a wprowadzona do uprawy w Europie w 1891 r. W Polsce gatunek rzadko w uprawie.
Morfologia Pokrój Niewysokie drzewo (2–8 wysokości) lub krzew o rozłożystej koronie. Pędy Ciemnowiśniowe, młode czerwone, także wewnątrz o odcieniach czerwienie z powodu wysycenia antocyjanami. Liść Kształt eliptyczny lub jajowaty o długości od 4,5–8, drobno, podwójnie t tępo karbowano-piłkowane, młode czerwone, później brązowe i zielone z zaczerwienionymi ogonkami i nerwami. Kwiaty karminowoczerwone 3–6 cm średnicy, u nasady płatki białe, jaśnieją podczas przekwitania. Owoc Czerwone, dość duże (5–6 cm średnicy), matowe, często o nierównej powierzchni, miąższ przesycony antocyjanami.