Hermann Gielow (ur. 8 października 1892 w Berlinie, zm. 6 czerwca 1951 w Poznaniu) – niemiecki robotnik, członek załogi obozu zagłady Kulmhof w Chełmnie Nad Nerem, zbrodniarz nazistowski.
Życiorys Z zawodu był ślusarzem. Podczas I wojny światowej brał udział w bitwie pod Verdun.
W 1942 roku w stopniu kaprala został powołany do Wehrmachtu, w którym służył jako kierowca. We wrześniu 1943 roku został skierowany do służby w Gestapo w Poznaniu, gdzie również pełnił funkcję kierowcy. Służył w Sonderkommando Legath, zajmującym się ukrywaniem śladów zbrodni niemieckich na terenie Kraju Warty. Od maja 1944 roku służył w obozie zagłady w Chełmnie nad Nerem, gdzie był m.in. kierowcą mobilnej komory gazowej, według relacji Mordechaja Żurawskiego osobiście zabijał strzałem osoby, które przeżyły gazowanie. Następnie zajmował się również transportowaniem mienia zrabowanego ofiarom do Łodzi.
27 stycznia 1945 roku, podczas walk o Poznań dostał się do niewoli radzieckiej. 30 kwietnia 1948 roku został przekazany władzom polskim. Jego proces odbył się przed Sądem Apelacyjnym w Poznaniu. Zarzucono mu m.in. udział w zamordowaniu 10 tysięcy Żydów. 16 maja 1950 roku został skazany na karę śmierci. 16 marca 1951 roku Sąd Najwyższy utrzymał wyrok w mocy.