Męskie imiona często zawierają znaki hiro („szeroki”, „rozległy”), ki („drzewo”, „stojący”) oraz ta („duży”, „gruby”). Czterosylabowe imiona nie należą do rzadkości, są szczególnie noszone przez najstarszych synów. Z kolei żeńskie imiona często kończą się sylabą ko zapisaną znakiem kanji znaczącym , lub mi zapisaną znakiem kanji znaczącym .
Wiele nazwisk w Japonii kończy się sylabą „-tō”. Znakiem kanji, który służy do zapisania tej sylaby jest 藤, co oznacza glicynia (kanji może być również odczytane jako „-dō”). Wielu Japończyków ma nazwiska, które zawierają ten znak kanji jako drugi znak. Jest tak dlatego, że nadawał swoim samurajom nazwiska (myōji) kończące się pierwszym znakiem nazwy rodu, aby określić ich status w czasach, gdy zwykli ludzie nie mogli posiadać nazwisk. Przykładem tego są nazwiska Atō, Andō, Itō (choć wykorzystanie innego kanji końcowego jest również częste), Udō, Etō, Endō, Gotō, Jitō, Katō, Kitō, Kudō, Kondō, Saitō, Satō, Shindō, Sudō, Naitō, Bitō oraz Mutō. Japońskie nazwiska zazwyczaj zawierają znaki odnoszące się do miejsc i obiektów geograficznych.