Kupczinskiego. Pod ogniem dział alianckich okrętów i artylerii łotewskiej statki flotylli przewoziły żołnierzy, w tym rannych, uzbrojenie i wyposażenie wojskowe. Do Mitawy zostało ewakuowanych 64 ciężko rannych – Rosjan, Niemców i Łotyszy. Parochod "Митава" przetransportował do Majorenhofa baterię ciężkich dział dalekonośnych. Inne statki ogniem swoich działek i karabinów maszynowych zwalczały oddziały łotewskie przeprawiające się przez Lelupę. Działania flotylli trwały do 19 listopada, kiedy na rzece pojawiła się kra. Statki zostały wycofane do portu w Mitawie na przezimowanie. Jednakże już w nocy z 20 na 21 listopada wojska łotewskie podeszły pod miasto, dlatego załogi statków skierowano do jego obrony. Większość marynarzy została wkrótce odkomenderowana do ochrony pojazdów wiozących płk. P. R. Bermondta-Awałowa i jego oficerów w stronę granicy z Litwą. Prawdopodobnie statki flotylli, po zdobyciu Mitawy, zostały przejęte przez Łotyszy.
Bibliografia Siergiej W. Wołkow, Белое движение. Энциклопедия гражданской войны, 2003 Sławomir Zagórski: Białe kontra Czerwone. Polscy marynarze w wojnie z bolszewikami. Kraków: Wydawnictwo Znak, 2018 Historia Flotylli Rzecznej Zachodniej Armii Ochotniczej (jęz. rosyjski)
Kategoria:Flotylle rzeczne Białej Armii Kategoria:Jednostki organizacyjne Białej Armii utworzone w 1919 Kategoria:Jednostki organizacyjne Białej Armii rozwiązane w 1919