Józef Koblański, zniekształcona forma nazwiska: Kobylański, krypt.: I. K.; I. K. S. Y.; J. K.; J. Kob., (ur. 2 marca 1738, zm. 1798) – polski poeta, tłumacz, pedagog i działacz edukacyjny.
Życiorys Urodził się w Przemyskiem 2 marca roku 1738. W wieku 14 lat (14 września 1752) wstąpił do zakonu jezuitów w Krakowie. W roku szkolnym 1754/1755 studiował retorykę w Jarosławiu, filozofię w Kaliszu (lata 1775/1756-1756/1757), a następnie we Lwowie (1757/1758). W roku szkolnym 1758/1759 nauczał w infimie w Lublinie, a w następnym roku szkolnym w syntaksie we Lwowie. Tam też w latach 1759–1761 odbył poz kierunkiem T. Siekierzyńskiego specjalne studia matematyczno-fizyczne, natomiast w latach 1762–1766 studiował teologię. W roku szkolnym 1766/1767 spędził w Łaszczowie, w roku następnym powrócił do Jarosławia. W latach 1768–1769 pełnił funkcję zastępcy rektora konwiktu szlacheckiego w Ostrogu. W roku 1770 wysłany (na 2 lata, do roku 1772) na dalsze studia nauk ścisłych do Wiednia (w roli guwernera J. Puzyny) i Rzymu.