Walia wygrała ponownie Puchar Pięciu Narodów w 1975, zaś w 1976 po raz drugi w dekadzie zdobyła Wielkiego Szlema. Podobnie jak w 1971 w drużynie zagrało zaledwie 16 zawodników. W 1977 Walia była druga w Pucharze Pięciu Narodów, ustępując jedynie Francji, która we wszystkich meczach wystawiła tę samą piętnastkę. W 1978 Walia ponownie zdobyła Wielkiego Szlema i po raz trzeci z rzędu Triple Crown. Po tym turnieju Phil Bennett oraz Gareth Edwards zakończyli kariery. Pod koniec lata Walijczycy przegrali 13:12 z All Blacks na Cardiff Arms Park. Mecz rozstrzygnął karny w ostatnich minutach wykonany przez nowozelandzkiego obrońcę Briana McKechnie. Karny ten był kontrowersyjny, gdyż nowozelandzki wspieracz Andy Haden zanurkował podczas wznowienia zamierzając go wymusić. Z tego powodu walijscy fani poczuli się moralnym zwycięzcą tego meczu. Haden przyznał w listopadzie 1989 – w przeddzień rocznicy tego meczu – że Frank Oliver kazał w razie problemów popełnić faul taktyczny.
Walia wygrała Puchar Pięciu Narodów 1979 zdobywając Triple Crown. W 1980 z okazji obchodów stulecia WRU został rozegrany mecz z All Blacks w Cardiff. Walia przegrała ten mecz 3:23. Dodatkowo Nowozelandczycy zdobyli 4 przyłożenia.
Jałowe lata (1981–2003)