Tuż po II wojnie światowej Walijczycy zagrali z zespołem nowozelandzkiej armii (the Kiwis). Mecz ten zakończył się porażką czerwonych smoków 3:11McLean (1969), p. 147.. W 1947 zostały wznowione rozgrywki w Pucharze Pięciu Narodów. W pierwszej powojennej edycji Walia zajęła pierwsze miejsce ex aequo z Anglią. W 1948 Walia zaprezentowała się znacznie słabiej przegrywając nawet z Francją, a rok później zajęła ostatnie miejscePotter (1961), p. 99.. W 1950 Walia wygrała Puchar Pięciu Narodów dodatkowo zdobywając pierwszy od 1911 Wielki Szlem. W następnym roku Walijczycy przegrali podczas tournée z reprezentacją Związku Południowej Afryki 6:3, pomimo że dominowali w autachSmith (1980), p. 344.. W 1952 ponownie Walia zdobyła Wielkiego Szlema w Pucharze Pięciu Narodów. W 1953 wygrali 13:8 z All Blacks. W 1954, St Helens w Swansea ostatni raz gościł reprezentację rugbystów, od tego czasu stadionem reprezentacji Walii został Cardiff Arms ParkSmith (1980), p. 349.. W 1955 Walia wraz z Francją wygrała Puchar Pięciu Narodów, zaś w 1956 wygrała już samodzielnie. Kolejne zwycięstwa nastąpiły w 1964 (wraz ze Szkocją) i w 1965.