Adam Henryk Kaczmarzyk (ur. 4 września 1940 w Antoniowie Małym, zm. 1969 pod Warszawą) – były podoficer zawodowy Wojska Polskiego, szpieg brytyjskiego wywiadu wojskowego MI-6, skazany na karę śmierci.
Żołnierz radiotelegrafista Adam Kaczmarzyk karierę wojskową rozpoczął w latach 50. XX wieku. Dosłużył się stopnia podoficerskiego. Służył jako radiotelegrafista w Pułku Łączności Ministerstwa Obrony Narodowej, a następnie w 5 Pułku Łączności podległym Sztabowi Generalnemu Wojska Polskiego. Jednym z jego zadań było utrzymywanie łączności w Ministerstwie Obrony Narodowej. W 1965 roku podjął współpracę z brytyjskim wywiadem wojskowym MI-6. Przez trzy lata przekazywał tajne informacje, głównie dotyczące Układu Warszawskiego. Współpracę podjął z pobudek czysto finansowych. MI-6 za każdą informację przekazywało mu określone kwoty pieniężne. Po kilkunastu miesiącach współpracy Kaczmarzyk zwrócił uwagę kolegów, sąsiadów i przełożonych swoim życiem ponad stan. Nie stronił od alkoholu, zaczął przesiadywać w drogich restauracjach, kupował drogie alkohole. Miał słabość do kobiet, duże kwoty pieniężne przeznaczał na prostytutki. Kupił sobie drogi samochód zachodniej marki. Kontrwywiad wojskowy zainteresował się nim prawdopodobnie już w 1966 r. Oficerowie WSW zaczęli rozpracowywać Adama Kaczmarzyka, wykorzystując m.in. prostytutki będące TW.