Liu Xuan chiń. 劉玄 (albo Gengshidi; ur. ?, zm. 25 n.e.) – cesarz Chin z dynastii Han, panujący w latach 23–25 n.e.
Liu Xuan był potomkiem w szóstym pokoleniu cesarza Jingdi, zaś jego rodzina należała do notabli komanderii Nanyang (dzis. południowy Henan). Z powodu udziału w krwawej rodowej waśni Liu Xuan ukrywał się przed władzami. Latem roku 22 na teren komanderii Nanyang wkroczyła jedna z wielu grasujących na terenie Chin od momentu wybuchu powstania Czerwonych Brwi chłopskich armii, zwana Armią Xinshi. W odpowiedzi miejscowi chłopi uformowali własną bandę, nazwaną Armią Pinglin. Liu Xuan przyłączył się do nich i wkrótce został jednym z ich pomniejszych dowódców.
Przywódcą rebelii miejscowej arystokracji, która wybuchła w Nanyang w październiku 22 roku, był Liu Yan, kuzyn Liu Xuana. Oprócz sił miejscowych notabli Liu Yanowi udało się przyciągnąć pod swoje sztandary także Armię Xinshi i Pinglin, oraz inne chłopskie oddziały, Armię znad Dolnej Jangcy. Dzięki tym siłom, mimo początkowej klęski, w styczniu albo lutym 23 roku Liu Yan pokonał dwie armie Wang Manga i opanował większość komanderii Nanyang. Przywódcy jego chłopskich oddziałów zaczęli się teraz obawiać, że Liu Yan zostanie ogłoszony cesarzem i utracą oni swoje wpływy na rzecz arystokracji z Nanyang.