Konstrukcja thumb|left|HMAS "Collins" opuszcza stocznię Okręty typu Collins są konwencjonalnymi, wielozadaniowymi jednostkami dalekiego zasięgu, o budowie jednokadłubowej, podzielonej dwoma pokładami, z lekką hydrodynamiczną nadbudową stanowiącą pokład i osłaniającą wyposażenie na kadłubie sztywnym. Obudowa kiosku i osłona anten systemu hydrolokacyjnego wykonana jest z materiałów kompozytowych. Całość pokryto powłoką anechoiczną mającą na celu wyciszenie okrętu oraz absorpcję wiązki dźwiękowej sonarów aktywnych przeciwnika. Kadłub typu Albacore ma budowę modułową. Operacyjna głębokość zanurzenia wynosi 300 metrów, jednak prawdopodobnie jednostki tego typu potrafią schodzić na większą głębokość. Wykonany ze stali kadłub sztywny o średnicy 8 metrów wyposażono w system demagnetyzacyjny SGD-1802 firmy Marconi. Stery rufowe w układzie „X” wykonano z kompozytów, stery dziobowe umieszczone są na kiosku okrętu. Na śródokręciu jednostki, za kioskiem, znajduje się właz ewakuacyjny, dostosowany do współpracy z okrętem ratowniczym „Remora”, będącym na wyposażeniu australijskiej marynarki. Główny silnik napędowy znajduje się w ostatnim rufowym przedziale, dzięki czemu wał napędowy jest bardzo krótki. Na jego końcu obraca się siedmiołopatowa śruba o średnicy 4220 mm.