23 grudnia 1974 papież Paweł VI prekonizował go biskupem pomocniczym diecezji tarnowskiej ze stolicą tytularną Abernethia. Święcenia biskupie otrzymał 2 lutego 1975 w Bazylice Katedralnej Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Tarnowie. Udzielił mu ich miejscowy biskup diecezjalny Jerzy Ablewicz, któremu asystowali biskupi pomocniczy tarnowscy: Piotr Bednarczyk i Józef Gucwa. Jako zawołanie biskupie przyjął słowa Humanum indivinare (To, co ludzkie przebóstwiać). 4 lutego 1975 został ustanowiony wikariuszem generalnym diecezji. W zakresie jego obowiązków znalazły się formacja intelektualna i ascetyczna kapłanów, formacja duchowa osób konsekrowanych, koordynowanie prac duszpasterstwa rodzin, a także nadzór nad sanktuariami w Bochni, Zawadzie i Lipinkach. W diecezji zainicjował organizowanie letniego wypoczynku dla dzieci i młodzieży pod nazwą „Wakacje z Bogiem”, a także założył formację Dziewczęcej Służby Maryjnej. Należał do diecezjalnych organów: rady kapłańskiej, kolegium konsultorów i rady duszpasterskiej. Był przewodniczącym „Caritas Sacerdotalis” i członkiem zarządu Fundacji „Securitas”. W 1975 został mianowany kanonikiem gremialnym Kapituły Katedralnej w Tarnowie, w 1976 został jej scholastykiem i następnie archidiakonem, w 1995 złożył rezygnację z członkostwa w Kapitule.