Jej patronami byli początkowo miejscowi właściciele ziemscy, a następnie królowie Prus.
Stary kościół w Rybnie został rozebrany w 1841, pozostawiono z niego tylko kamienną chrzcielnicę. Nową świątynię oddano do użytku 2 grudnia 1855.
W latach 20. XX wieku miejscowa parafia liczyła 2500 wiernych, posiadała stację diakonijną, a na jej terenie działało 8 szkół. Do jej proboszczów w I poł. XX wieku należeli ks. Otto Kowalzik (1909-1927), ks. Helmut Grämer (1927-1928), ks. Franz Kahnert (1928-1932), ks. Johannes Timm (1934-1936) i ks. Willi Loebel (1938-1945).
Po 1945 członków parafii w Rybnie objął administracją ks. Alfred Jagucki z parafii w Sorkwitach. Było tu wówczas 1650 wiernych, jednak ich liczba cały czas zmniejszała się. W march 1949 parafia posiadała kościół, plebanię, budynek gospodarczy, zniszczony budynek mieszkalny, 71 ha ziemi uprawnej i 10 cmentarzy. Wszystkie nieruchomości poza rolą były własnością parafii.
1 stycznia 1951 liczba członków parafii wynosiła 1018 osób, z czego 167 mężczyzn pełnoletnich, 432 kobiety pełnoletnie, 203 mężczyzn niepełnoletnich i 216