Ludność stolicy entuzjastycznie reagowała na bieg wydarzeń. Mieszkańcy wychodzili na ulice miasta wiwatując na cześć żołnierzy, wręczając im prezenty i robiąc sobie z nimi zdjęcia. Premier Shinawatra był bowiem popularny głównie na prowincji, a ludność dużych miast nie darzyła go natomiast zbytnią sympatiąThais wonder at coup aftermath, BBC News, 20 września, 2006..
Shinawatra w chwili zamachu przebywał na sesji Zgromadzenia Ogólnego ONZ w Nowym Jorku. Ogłosił stan nadzwyczajny w kraju, jednak jego przekaz nie dotarł do Tajlandii. Z Nowego Jorku udał się do Londynu, dokąd przybyła wkrótce jego rodzina. Nowe władze nie zabroniły mu powrotu do kraju, lecz ostrzegły, że wysuną przeciw niemu zarzuty korupcyjneThaksin can return, but may face charges: army chief, Channel News Asia, 20 września 2006..
W kraju powołano Radę Reform Demokratycznych na czele z generałem Sonthim Boonyaratkalinem. Rozwiązał on gabinet, parlament i sąd konstytucyjny i tymczasowo sam przejął władzę, stając się de facto szefem rządu.
thumb|220px|Protest przeciw zamachowi stanu przed centrum handlowym Siam Center, 22 września 2006. 22 września 2006 doszło do pierwszego większego protestu przeciw zamachowi stanu.