HWL Pegaz – pierwszy polski powojenny motoszybowiec, jednomiejscowy średniopłat ze śmigłem pchającym i dwiema belkami ogonowymi, skonstruowany w wyniku rozpisanego w listopadzie 1945 roku konkursu, ogłoszonego przez Departament Lotnictwa Cywilnego Ministerstwa Komunikacji. Projekt i konstrukcję opracował doc. Tadeusz Chyliński. Dokumentację warsztatową Pegaza przygotował konstruktor przy współudziale Bronisława Żurakowskiego oraz techników-kreślarzy Feliksa Waśkiewicza i Brewińskiego. Motoszybowiec był przewidziany do szkolenia pilotów szybowcowych kat. „C” w pilotażu motorowym metodą samodzielną (bez dwusteru) oraz do treningu i uprawiania sportu lotniczego na tanim sprzęcie. Jednostkę napędową stanowił prototypowy czterocylindrowy silnik XL-GAD o poj. 984 cm³ i mocy 31 KM przy 3000 obr./min, konstrukcji inż. Stefana Gajęckiego, konstruktora silników do ślizgaczy wodnych.