Około roku 1919 Maeda uczył 17-letniego Brazylijczyka Carlosa Gracie mieszanki judo Kōdōkan i amerykańskiej walki catch-as-catch-can.
Maeda określał sztukę, której nauczał, „jiu-jitsu” i to określenie zostało w nazwie nowo powstałego stylu.
W roku 1924 Gracie otworzył komercyjną akademię sztuk walki, na początku w Belém a potem w Rio de Janeiro, a do jego uczniów należał młodszy brat Hélio, który od 1932 r. do połowy lat pięćdziesiątych był znanym brazylijskim zapaśnikiem zawodowym (inni bracia Carlosa to: Osvaldo, Gastao Jr., Jorge). Synowie Hélio: Royce, Rorion i Rickson kontynuowali pracę ojca i w latach dziewięćdziesiątych opracowali znane na całym świecie Gracie Jiu-Jitsu. Natomiast w tym samym czasie siostrzeńcy Carlosa Gracie wprowadzili w Stanach Zjednoczonych pokrewny styl zwany Machado Jiu-Jitsu.
W 1949 roku do Brazylii przybyli Masahiko Kimura ze swoją grupą na zaproszenie São Paulo Shimbun. Zostali oni wyzwani na pojedynek przez Hélio Gracie na zasadach „Gracie Rules”, w których nie można było wygrać walki przez trzymania czy też rzuty. Jedynie można było odnieść zwycięstwo poprzez poddanie przeciwnika (przez duszenie lub dźwignię) lub przez utratę przytomności.