Wilhelm Friedrich Ernst Bach (ur. 24 maja 1759 w Bückeburgu, zm. 25 grudnia 1845 w Berlinie) – niemiecki kompozytor epoki klasycyzmu, wnuk Johanna Sebastiana Bacha.
Życiorys Wilhelm Friedrich Ernst Bach był synem Johanna Christopha Friedricha Bacha, kierownika zespołu muzycznego na dworze hrabiego Bückeburga, miasta, które wówczas było jednym z najbardziej tętniących życiem i stymulujących muzycznie oraz intelektualnie miast Europy. Nadwornym kaznodzieją hrabiego był Johann Gottfried Herder, pisarz, jeden z prekursorów romantyzmu w literaturze niemieckiej. Hrabina i hrabia zmarli kolejno po sobie w latach 1776 i 1777. W 1777 roku Johan Christoph Bach wyruszył wraz z synem w podróż do Hamburga, gdzie działał stryj Wilhelma, Carl Philipp Emanuel Bach. Udzielił on młodemu Wilhelmowi kilku lekcji muzyki. thumb|Ojcze nasz, własnoręczny rękopis Wilhelma Friedricha Ernsta Bacha, Biblioteka Brytyjska Po pobycie w Hamburgu ojciec i syn udali się do Londynu, który stawał się jednym z centrów muzycznych Europy. Jednym z czołowych muzyków Londynu był kolejny ze stryjów Wilhelma, Johann Christian Bach. Zabrał on brata i siostrzeńca na kilka swoich znaczących koncertów, w tym na premierę swojego nowego oratorium. Wilhelm pozostał w Londynie, zaś jego ojciec powrócił do Bückeburga.