Następcami księcia Waluka byli władcy, rezydujący w Krynskim Grodzie, znajdującym się w dzisiejszej austriackiej Karyntii, skąd pochodzi nazwa tejże organizacji politycznej. Do państwa Karynckiego należała wówczas Karyntia właściwa oraz Styria (górna i dolna). Kraina (z siedzibą w grodzie Kranj, później Lublanie) tworzyła w VIII w. odrębne małe państwo plemienne. Karantanie próbowali rozszerzyć swe terytorium o tereny Friuli z powodzeniem bronione przez Longobardów.
Za panowania księcia Boruta w połowie VIII w. nasiliło się zagrożenie ze strony Awarów. Książę szukając pomocy zwrócił się w stronę Bawarów, którą uzyskał za cenę niepodległości. Karantania weszła pod zwierzchnictwo Franków (Bawarowie podlegali wówczas Frankom). Gorazd (lub Kukcjusz), syn Boruta, przebywał jako zakładnik na dworze Bawarskim gdzie wraz z bratankiem Boruta – Chotimirem, gdzie zostali ochrzczeni. Po śmierci Boruta władzę zwierzchnią przejął Gorazd, za panowania, którego rozpoczęła się bezskuteczna chrystianizacja kraju przeprowadzana przez metropolię Salzburską (liczne bunty pogańskiej ludności uniemożliwiły sukces procesu). Kolejnym zwierzchnim władcą został książę Chotimir.