Intermedia – termin wprowadzony w połowie lat sześćdziesiątych przez artystę Fluxusa – Dicka Higginsa, aby opisać nienazwane, często trudne do zidentyfikowania, interdyscyplinarne działania, które zaczęły się w tym czasie rozpowszechniać. Stąd działania na granicy rysunku i poezji lub malarstwa i teatru, mogą być nazywane intermediami. Powtarzalność takich zdarzeń spowodowała, że zyskały one własne nazwy (np. poezja wizualna lub performance).
Higgins opisał trend panujący wśród najbardziej interesujących nowych dziedzin sztuki jako tendencję do przekraczania granic uznanych mediów lub nawet łączenia obszarów pogranicza sztuki z mediami, które dotychczas nie były uznawane za artystyczne formy wyrazu (np. komputery).
Higgins, z typową dla siebie skromnością, często zaznaczał, że to Samuel Taylor Coleridge posłużył się tym terminem jako pierwszy.
W 1968 roku Hans Breder założył pierwszy kierunek uniwersytecki w Stanach Zjednoczonych oferujący stopień magistra w dziedzinie intermediów. Na Wydziale Intermediów Uniwersytetu w Iowa dyplomy zdobyli tacy artyści jak Ana Mendieta i Charles Ray.