Niszczyciele typów V i W – długa seria 66 brytyjskich niszczycieli z końca I wojny światowej, należących do siedmiu podtypów, budowanych w ramach dwóch głównych typów: V i W. Wchodziły do służby od 1917 roku, będąc wówczas dość dużymi i silnie uzbrojonymi jednostkami. Stanowiły następnie rdzeń sił niszczycieli Royal Navy przez większość okresu międzywojennego, wyznaczając standard konstrukcji i architektury nowych typów brytyjskich niszczycieli, budowanych do połowy lat 30. Większość okrętów typów V/W – 58, służyła jeszcze aktywnie podczas II wojny światowej, głównie w roli niszczycieli eskortowych.
Historia Projekt niszczycieli typu V powstał w 1916, w wyniku potrzeby skonstruowania liderów flotylli dla niszczycieli nowego brytyjskiego typu R (66 okrętów, wchodzących do służby od 1916). Miały one być od nich większe w celu pomieszczenia sztabu flotylli i posiadać silniejsze uzbrojenie artyleryjskie (4 zamiast 3 dział kalibru 102 mm) oraz dużą prędkość. Nowe okręty otrzymały architekturę wyróżniającą je od wszystkich wcześniejszych typów, która następnie stała się standardem w konstrukcji niszczycieli.