Czesław Hołub (ur. 2 kwietnia 1925 w Brześciu, zm. 20 czerwca 2015 w Stargardzie SzczecińskimInstytut Pamięci Narodowej Oddział w Szczecinie, 2015-06-22) – polski żołnierz, członek ZWZ-AK od 1941 r. i żołnierz podziemia niepodległościowego.
Życiorys Był m.in. członkiem patrolu dywersyjnego „Wachlarza” i uczestnikiem akcji uwolnienia więźniów w Pińsku. W 1943 roku przeszedł szkolenie w Leśnej Szkole Młodszych Dowódców kierowanej przez cichociemnego ppor. "Dziadzio" (Jan Grycz), a następnie wraz z innymi absolwentami szkoły brał udział w akcji odwetowej na UPA w trakcie rzezi wołyńskiej na Polesiu Wołyńskim (na południe od Kamienia Koszyrskiego)Krzysztof Jasiewicz (red), Europa nieprowincjonalna. Non provincial Europe, Wydawnictwo: Oficyna Wydawnicza RYTM, Londyn-Warszawa 1999, , 83-87893-58-7. Następnie do października 1943 roku walczył w oddziale partyzanckim Watra I pod dowództwem por. „Jura” (Wojciecha Zbiluta) w rejonie Brześć-Kobryń-Wysokie Litewskie. Następnie był dowódcą plutonu "Grzechotka" Szarych Szeregów w Brześciu. W styczniu 1944 został ciężko ranny w czasie akcji dywersyjnej na pociąg koło mijanki Tewle. Po wyleczeniu wiosną 1944 trafił do oddziału leśnego „Watra IV” i wraz z nim znalazł się w składzie 30 Dywizji Piechoty AK, dzieląc jej losy aż do rozbrojenia przez Armię Czerwoną.