Muzyka W warstwie muzycznej można wyczuć nawiązania do Wagnera czy Chopina. Harmonicznie oraz instrumentacyjnie Paria jest najbardziej zróżnicowanym dziełem kompozytora. Orkiestra została poszerzona o tam-tam, gong, kontrafagot i klarnet basowy. Na przestrzeni opery wyróżnia się Uwertura, nazywana przez wielu najlepszym dziełem orkiestrowym Stanisława Moniuszki. Estetycznie, Paria bliższa jest operze włoskiej niż wypracowanemu przez lata polskiemu stylowi narodowemu (Halka, Straszny dwór), choć nie brak w niej zwrotów stylistycznych charakterystycznych dla języka muzycznego znanego z poprzednich oper Moniuszki. Użycie gongu, tam-tamu oraz innych mniej typowych jak na tamte czasy instrumentów (klarnet basowy, kontrafagot), często także instrumentacja eksponująca instrumenty dęte drewniane i kotły, zwracają uwagę na indyjską tematykę dzieła.
Mimo, że muzyka Parii bywa momentami pomysłowa i wyrazista – jak pisze wybitny znawca opery, Piotr Kamiński – brakuje jej jednak oryginalności:"(...) brak tu niepowtarzalnwgo tonu, zarówno w melancholii, jak i w dramatycznych porywach, polotu, szczerego wzruszenia i tragizmu – które znamy z Halki;