Sergiusz Prytycki (, Siarhiej Wosipawicz Prytycki; ur. w Harkawiczach, zm. 13 czerwca 1971 w Mińsku) – białoruski polityk, działacz partyjny i państwowy okresu II Rzeczypospolitej i Związku Radzieckiego, w latach 1968–1971 przewodniczący Rady Najwyższej Białoruskiej SRR.
Życiorys W 1931 r. został sekretarzem rejonowego komitetu Komunistycznego Związku Młodzieży Zachodniej Białorusi (KZMZB) w Krynkach, później analogiczną funkcję pełnił w komitecie okręgowym w Grodnie i Słonimiu. Kierował strajkami pracowników leśnych na ziemiach północno-wschodnich II RP. Od 1932 r. był członkiem KPZB, w maju 1933 r. aresztowany, w październiku 1933 r. zwolniony.
W latach 1934–1935 kształcił się na Wyższej Szkole Partyjnej WKP(b) w Mińsku.
27 stycznia 1936 podczas procesu działaczy komunistycznych w Wilnie postrzelił w sali sądowej świadka oskarżenia, prowokatora policyjnego Jakuba Strelczuka. Został wówczas raniony przez policję i aresztowany, 20 czerwca 1936 skazany na karę śmierci, jednak ostatecznie 26 lutego 1937 wyrok zamieniono na karę więzienia.