W 1995 został członkiem Gruzińskiego Związku Obywatelskiego, związanego z prezydentem Eduardem Szewardnadze. Z ramienia tej partii w tym samym roku uzyskał reelekcję w wyborach parlamentarnych. Rok później stanął na czele frakcji parlamentarnej tego ugrupowania. Kierował również pracami komisji antykorupcyjnej, które doprowadziły do dymisji kilku ministrów. Od 1997 kierował współtworzonym przez rząd Gruzji i ONZ projektem antykorupcyjnym. W 1998 zrezygnował ze stanowisk lidera frakcji Związku Obywatelskiego i przewodniczącego komisji antykorupcyjnej. W latach 1998–1999, w trakcie studiów w USA współpracował z senatorem Carlem Levinem.
W wyborach parlamentarnych w 1999 po raz kolejny uzyskał mandat deputowanego. W 2000 został przewodniczącym parlamentarnej Komisji Obrony i Bezpieczeństwa. W tym czasie związał się z opozycyjnym wobec prezydenta Szewardnadze ugrupowaniem Zjednoczeni Demokraci. W 2002 został wybrany przewodniczącym jego frakcji parlamentarnej. Rok później odnowił mandat parlamentarzysty. Brał aktywny udział w wydarzeniach rewolucji róż, w wyniku których prezydent Szewardnadze ustąpił ze stanowiska.