Stanisław Szafraniec zmarł prawdopodobnie w WolbromiuOlgerd Dziechciarz, op. cit., s. 193., zaś zwłoki jego spoczęły w zborze w Seceminie (obecnie kościół katolicki).
Gdy w 1616 zbór w Seceminie został przejęty przez katolików, znajdujący się w świątyni nagrobek Stanisława Szafrańca rozbito a płytę figuralną „utopiono” w studni plebańskiej. Dopiero w latach 20. XX wieku odnaleziono rzeźbę nagrobną; przedstawia ona postać w zbroi, która w ręku zamiast oznak rycerskich trzyma książkę z napisem: Deo et Patriae serviviTadeusz Przypkowski, Zabytki reformacji w Kielecczyźnie [w:] Studia Renesansowe, Wrocław 1965, tom I, s. 75,77..
Przypisy
Bibliografia Halina Kowalska, Stanisław Szafraniec z Pieskowej Skały [w:] Odrodzenie i Reformacja w Polsce, tom III, Warszawa 1958. Olgerd Dziechciarz, Heretycy regionu olkuskiego, Olkusz 1998.