W roku 1913 klub zajął czwarte od końca miejsce w rozgrywkach lwowskiej grupy II klasy Galicji.
Po I wojnie światowej klub reaktywowano w 1921 roku; na początku występował w rozgrywkach organizowanych przez Sportowe Towarzystwo spośród drużyn ukraińskich. 30 września 1925 roku, w celu złagodzenia stosunków polsko-ukraińskich, po jedenastoletniej przerwie, został rozegrany pierwszy oficjalny mecz drużyny polskiej (Hasmonea Lwów) z ukraińską, w którym „Ukraina Lwów” przegrała 1:4. Dopiero w 1928 roku, po zorganizowaniu przez PZPN „okręgowej ligi Lwów”, klub został członkiem PZPN i przystąpił do rozgrywek w niej.
Klub przez 12 sezonów (1928–1940) grał w polskiej okręgowej lidze Lwów – Klasa A: rozegrał 182 spotkania, zdobył 199 punktów, różnica bramek 433-351Lwow and Stanislawow A-Classes 1920-1940. W latach 1937, 1938 i 1939 zdobywał wicemistrzostwo ligi.
Przed 1939 działała także sekcja hokeja na lodzie klubu.
Swój ostatni mecz „Ukraina Lwów” rozegrała 27 sierpnia 1939, przeciwko Pogoni Lwów. We wrześniu 1939 roku, kiedy wybuchła II wojna światowa, klub przestał istnieć.
Kiedy Lwów był okupowany przez radzieckie wojska, do Dynama Kijów zostali zaproszeni jedni z najlepszych piłkarzy ze Lwowa: Kazimierz Górski, Z. Cibor, Michał Matyas, Aleksandr Skoceń, którzy występowali w kijowskim klubie w latach 1940–1941.