Misja ta ostatecznie nie powiodła się, chociaż wiosną 1611 Aidius był na Warmii i spotkał się z biskupem warmińskim Szymonem Rudnickim, a także jezuitami, być może nawet z samymi oskarżonymi. Efektem starań Aidiusa oraz nowego agenta szkockiego w Gdańsku, Patricka Gordona stała się natomiast konfiskata i spalenie egzemplarzy paszkwilu, znalezionych w księgarni Hünefelda.
Aidius zajmował się także satyrycznym pamiętnikiem Jana Stercoviusa. Tekst, ośmieszający Szkotów i króla Jakuba I, znalazł w dokumentach pozostałych po zmarłym agencie szkockim Williamie Bruce. Sprawa zakończyła się straceniem Stercoviusa w Rastenburgu (Kętrzynie) w 1613.
Niepowodzenie misji porwania braniewskich jezuitów podważyła zaufanie gdańszczan do Aidiusa. Po kilku donosach zmuszony został wiosną 1613 do opuszczenia Gdańska i osiedlenia się w nadreńskim mieście Oppenheim. W 1614 ogłosił tam komentarz do Etyki nikomachejskiej Arystotelesa (Commentarius in Nicomachia seu clavis philisophiae moralis), który okazał się plagiatem. Plagiat udowodnił kilkadziesiąt lat później Jan Michał Reinelius w dysertacji przedstawionej na Uniwersytecie Lipskim w 1673.