Henry de Bracton (ur. ok. 1210 w Devon, zm. 1268 w Exeterze) – angielski prawnik i duchowny, cieszący się wielkim autorytetem w angielskim sądownictwie.
Życiorys Jego data urodzenia jest nieznana. Na podstawie życiorysu szacuje się ją na 1210. Urodził się w Devonie, prawdopodobnie w jednej z licznych tam wsi nazywających się Bratton (być może Bratton Fleming). Stąd pochodzi prawdopodobnie jego nazwisko rodowe, w ówczesnym użyciu w formie Bratton lub Bradtone. Bracton jest formą nowożytną, po raz pierwszy obecną na pierwodruku De legibus et consuetudinibus Angliae libri quinque.
Pierwsza wzmianka o Henrym de Bracton w dokumentach pochodzi z 1238 roku, kiedy był już clerkiem , biskupa Winchesteru i sędziego Sądu Spraw Pospolitych (1230-1234), a później jedynego sędziego zawodowego przy zreformowanym sądzie królewskim coram rege przy Henryku III (1234-1239). Raleigh do śmierci w 1250 wspierał karierę Bractona i to w dużej mierze jemu zawdzięcza on swój zawodowy sukces. Gdy w 1239 Raleigh objął biskupstwo Norwich, przestał pełnić funkcje sądowe, a jego sprawy związane z rejestrami sądowymi przejął Bracton.