thumb|Kościół pw. św. Walentego i św. Trójcy w Latowiczu mały|Kościół pw. Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Mińsku Mazowieckim thumb|Kościół pw. św. Rodziny w Przedczu thumb|Kościół w Ptkanowie thumb|Bazylika Katedralna Opieki NMP w Radomiu thumb|Kościół św. Macieja Apostoła i św. Katarzyny w Ratoszynie Pierwszym mały|Grób Józefa Piusa Dziekońskiego na cmentarzu Powązkowskim Józef Pius Dziekoński (ur. 5 maja 1844 w Płocku, zm. 4 lutego 1927 w Warszawie) – polski architekt i konserwator zabytków, przedstawiciel historyzmu.
Życiorys Po ukończeniu szkoły realnej w Warszawie w 1860 wstąpił do Szkoły Sztuk Pięknych. Następnie w 1866 wstąpił do Cesarskiej Akademii Sztuk Pięknych w Petersburgu, gdzie w 1871 uzyskał stopień architekta artysty klasy III. Wyspecjalizował się głównie w architekturze sakralnej. Był przedstawicielem i prekursorem nurtu zw. stylem wiślano-bałtyckim. Współzałożyciel Towarzystwa Opieki nad Zabytkami Przeszłości, od 1893 był współpracownikiem Komisji do Badań Historii Sztuki w Polsce. W tym samym roku mianowany został architektem diecezji warszawskiej. W 1902 otrzymał tytuł akademika.