Bolesław (Bolko) III Rozrzutny (Hojny) (ur. 23 września 1291Słownik Biograficzny Historii Polski, t. 1, pod red. J. Chodery, F. Kiryka, Wrocław 2005., zm. 21 kwietnia 1352) – książę legnicki, brzeski i wrocławski w latach 1296–1311 (samodzielne rządy od 1306, formalnie razem z młodszymi braćmi), 1306–1307 w Kaliszu, 1308–1311 w Opawie, od 1311 książę brzeski, 1312–1342 legnicki, 1323–1338 w Namysłowie, od 1329 dziedziczny lennik czeski.
Bolesław III był najstarszym synem i szóstym pod względem starszeństwa dzieckiem księcia wrocławskiego i legnickiego Henryka V Brzuchatego i księżniczki wielkopolskiej Elżbiety.
Ojciec Bolesława, Henryk, osierocił młodego księcia w wieku zaledwie pięciu lat. Regencję nad księstwem wrocławsko-legnickim przejęła wtedy matka, Elżbieta (zm. 1304) i stryj Henrykowiców, książę jaworski Bolko I Surowy (do swojej śmierci w 1301). W latach 1301–1302, oficjalną opiekę nad małoletnimi dziedzicami, przejął biskup wrocławski, Henryk z Wierzbna, który jednak po niespełna roku, został odsunięty od książąt, z powodu rzekomego marnotrawstwa. Była to zapewne świadoma zagrywka ze strony króla czeskiego i polskiego, Wacława II, dla którego sprawa przejęcia bogatego i ważnego strategicznie Wrocławia, była niezwykle ważna.