Z planów tych, jak się wkrótce miało okazać, nic nie wyszło, a posunięcie to kosztowało Bolesława, utratę na rzecz brata, Henryka VI najważniejszej części dziedzictwa ojcowego – Wrocławia.
Początkowo decyzja Bolesława wydawała się jednak słuszna, gdyż już w 1312 udało mu się pozbawić dzielnicy legnickiej najmłodszego z braci Władysława, który nie potrafił się wywiązać z obowiązku wypłacenia odszkodowania w wysokości 25 tys. grzywien.
W 1312 Bolesław III i Henryk VI zawarli sojusz z władcą małopolskim Władysławem Łokietkiem chcąc wspólnymi siłami doprowadzić do jak największego uszczuplenia terytorium książąt głogowskich, odpowiedzialnych za przedwczesną śmierć Henryka V Brzuchatego, ojca książąt legnicko-wrocławskich. Wojna jaka wówczas wybuchła toczyła się w latach 1312–1317 i nie zakończyła się jakimś zdecydowanym rozstrzygnięciem, wprawdzie Władysławowi Łokietkowi udało się wówczas zająć większość Wielkopolski, jednak jego sprzymierzeńcy przyłączyli do swoich włości tylko Uraz (do dzielnicy wrocławskiej), oraz Wołów i Lubiąż (do legnicko-brzeskiej).