Od 1322 pogarszać się zaczęły wzajemne stosunki między Bolesławem a jego młodszym bratem Henrykiem. Powodami tego stanu rzeczy była niechęć Henryka do poparcia zbyt agresywnej jego zdaniem polityki brata (o czym świadczył separatystyczny pokój z Konradem oleśnickim) i chęć Bolesława przejęcia bogatego Wrocławia. Na początku lat 20. XIV wieku Bolesław wyszedł nawet z oficjalną propozycją zamiany dzierżonej przez siebie dzielnicy legnickiej na wrocławską. Rzecz jasna Henryk VI tej niekorzystnej dla siebie transakcji nie przyjął. Doszło wówczas do drobnych starć zbrojnych między braćmi. Wydarzenia te skłoniły niemającego męskich potomków Henryka do szukania oparcia w silniejszych sąsiadach. W tym celu nawiązał on kontakt z nowym królem polskim, Władysławem Łokietkiem, któremu obiecywał hołd lenny i przekazanie swojej dzielnicy po swojej śmierci, w zamian za pomoc. Wobec odmowy nie chcącego ryzykować wojny z Luksemburgami króla polskiego, Henryk VI zwrócił się o opiekę do cesarza rzymskiego, Ludwika IV Wittelsbacha, któremu 20 kwietnia 1324 złożył hołd lenny, w zamian za gwarancję możliwości dziedziczenia tronu przez córki.