W wieku pięćdziesięciu lat wraz z wujem Janem Hinckaertem i Francisem Coudenbergiem przeniósł się do pustelni w Groenendaal oddalonej od miasta o kilkadziesiąt kilometrów. Z nadania księcia Brabantu Jana III na Wielkanoc 1343 roku powstała tam wspólnota. Po sześciu latach bracia przyjęli regułę św. Augustyna oraz biały habit augustiański. Dziekanem został Francis Coudenberg, natomiast obowiązki przeora sprawował aż do śmierci Ruysbroeck. W tym okresie powstała większość jego pism.
Ruysbroeck był nie tylko cenionym autorem dzieł duchowych, ale przede wszystkim gorliwym duszpasterzem. Sprawował obowiązki kierownika duchowego brukselskich klarysek. W 1360 roku pieszo podróżował do kartuzów w Hérinnes, aby wyjaśnić wątpliwości dotyczące jego pism. Do wielu ważnych spotkań dochodziło także w Groenendaal. Między innymi około 1378 roku przybył tam Gerard Groot.
Jan Ruysbroeck zmarł 2 grudnia 1381 roku. Wkrótce po jego śmierci zaczął rozwijać się kult. Chociaż proces beatyfikacyjny rozpoczął się dopiero w 1622 roku, już w piętnastowiecznym kalendarzu Ruysbroeck jest zaliczany do grona świętych. Jednak błogosławionym został Ruysbroeck dopiero po kilku stuleciach. Beatyfikacji dokonał papież Pius X w 1908 roku. Święto bł.