Kościoły Chrystusowe – nurt chrześcijaństwa zaliczany do ewangelikalizmu powstały w czasie drugiego wielkiego przebudzenia w Ameryce w XIX wieku. Nurt wywodzi się z Ruchu Odnowy (Restoration Movement) którego głównymi działaczami byli Barton W. Stone oraz Thomas Campbell.
Barton W. Stone oraz Thomas Campbell byli pastorami kościołów prezbiteriańskich. Ich zamierzeniem nie było tworzenie nowego wyznania, lecz przywrócenie jedności wśród chrześcijan poprzez odrzucenie wszelkich denominacyjnych wyróżników i powrót do prostoty Kościoła Nowego Testamentu.
W Stanach Zjednoczonych i Kanadzie można wyróżnić trzy nurty ruchu zapoczątkowanego przez Stone’a i Campbella: Churches of Christ – największy nurt tego wyznania w Ameryce; gałąź najbardziej konserwatywna (praktykuje się w niej m.in. wyłącznie śpiew a'capella, kobiety nie głoszą słowa); Christian Churches – drugi co do wielkości nurt w Ameryce; tworzą go głównie zbory umiarkowanie konserwatywne; Disciples of Christ – nurt liberalny.
Nazwa Najczęstsze nazwy używane przez Kościoły tego ruchu to Uczniowie Chrystusa, Społeczność Chrystusowa lub Kościół Chrystusowy.