Walki Bolesława III Rozrzutnego z synami Henryka III głogowskiego przeciągnęły się do roku następnego. Wtedy też Bolesław pragnący odzyskać władzę nad potężnym Wrocławiem zaproponował młodszemu bratu wymianę dzielnicy wrocławskiej na legnicką – Henryk VI transakcji nie przyjął.

W mocy zawartego w 1323 układu krakowskiego Henryk uznawał Łokietka jako władcę królestwa oraz przekazywał mu swe księstwo. Ostatecznie jednak Łokietek odstąpił od objęcia księstwa.

Henryk VI zagrożony przez brata zmierzającego do pozbawienia go księstwa (doszło do drobnych starć zbrojnych), złożył 20 kwietnia 1324 hołd lenny cesarzowi rzymskiemu Ludwikowi Bawarskiemu, który zgodził się na dziedziczenie księstwa przez córki Henryka, co równało się wydziedziczeniu Bolesława III i jego potomków.

Hołd lenny nie zabezpieczał wystarczająco włości Henryka przed ponawianymi wyprawami Bolesława. W tym celu książę wrocławski w 1325 wydał swoją drugą córkę Eufemię za Bolesława Niemodlińskiego i zawarł rok później sojusz z zakonem krzyżackim skierowany przeciwko głównemu sojusznikowi brata na Śląsku Władysławowi Łokietkowi.